W wielkiej nocy moje serce wyruszy, ku mnie nadchodzi ciemność, grzechocząc.

Na zbliżający się największy mrok, po którym nastaje światło, życzę sobie, nam i Wam momentu zatrzymania i celebracji. Myślenia mniej o planach i zadaniach ale pielęgnowania intencji oraz wewnętrznej misji, z jaką jesteśmy w tym wyjątkowym czasie, w którym ujawnia się niezwykła wola trwania i jednocześnie załamuje na naszych oczach Sieć Życia, łamiąc nam często serca.

„Serce, które pęka, może pomieścić cały wszechświat” - to zdanie Joanny Macy, dla mnie jako koan, ale też zaproszenie do włączania w praktykę tego, co będzie się wyłaniać z ciemności w nowym roku.

A na pierwsze spotkanie o pielęgnowaniu własnej mocy i intencji zapraszam już 17 stycznia (online), link do zaproszeń znajdziesz w komentarzu  i na stronie www.

Intencją, którą już noszę od jakiegoś czasu jest tworzenie więcej i bardziej regularnie występujących przestrzeni do wspólnego poznawania i przechodzenia praktyk Aktywnej Nadziei i Praktyki Ponownego Połączenia. Wiem, że nie będzie to łatwy czas balansowania, łapania równowagi i bycia z tym, co daje mi a może nam więcej miejsca na bycie z całą złożonością świata.

Więc rzucam jak zaklęcie chęć opuszczenia sali warsztatowej i wspólnego ruszenia do podwarszawskich lasów i przejścia całej wiosny - od marca do czerwca - całej praktyki Spirali, w bliskim towarzystwie drzew i wszystkiego co poza-ludzkie w Zgromadzeniu Wszystkich Istot.

Do maja wraz z Grupą i Maria Sitarska - psychologia i psychoterapia będziemy kroczyć Drogą Aktywnej Nadziei podczas comiesięcznych spotkań online, a po zebraniu owoców być już w czerwcu zaprosimy do kolejnej Grupy i wspólnego wędrowania od września. Dzięki Mario i Grupo za tą możliwość i głębokość!

W tym czasie będę też uczył się o biodróżach, rytuałach i kulturze kręgu w Szkole Trenerskiej Ekopsychologii i liczę na to, że los pozwoli dzielić się szczodrze z osobami gotowi na wspólne doświadczenia. Dołączę też do kursu myślenia systemowego, jednego z filarów, obok głębokiej ekologii, Praktyki Ponownego Połączenia. Praktyki wciąż żywej i wciąż rozkwitającej, czego wyrazem jest drogi po ‘Coming Back to Life’ podręcznik, którego mądrością będę też starał się dzielić - ‘Coming Together in the Great Turning’ - latarnia oświetlająca drogę do kolektywnego wyzwolenia Ziemi i wszystkich nas, ją zamieszkujących.

Patrzę też nieco wstecz, co buduje moją-naszą ścieżkę, na sześć Kręgów dla Ziemi na Jazdowie, warsztaty o duchowym i praktycznym wymiarze kompostowania, na celebrowanie przesileń i równonocy wspólnie z wspaniałą Annalena. Ta, która śni nowe pieśni, na proces pożegnania i powitania w roli duchowej nauczycielki-przodkini Joanny Macy, trzy posadzone lipy jej imienia dla istot trzech czasów. 

Patrzę z wdzięcznością na osoby i osobo-miejsca, które dołączają, bywają, powracają, by wspólnie uczyć się o tej świętej pracy na rzecz Ziemi. I choć Aktywna Nadzieja daje nam wskazówki do samodzielnej praktyki bycia i świadkowania w tym wyjątkowym czasie, to nie jest praca samodzielnie do wykonania. Dziękuję szczególnie za gościnę Klub Myśli Ekologicznej , Osada.Earth - Jak być człowiekiem w czasach Wszechkryzysu? i państwomiasto

Z nowym światłem życzę sobie-nam-wam-światu wystarczająco dobrych spotkań z sobą, z wspólnotami, które tworzysz lub które chcesz tworzyć.

Piotr

🌀

Na grafice: zaczerpnięta z książki ‘Coming Back to Life’, Joanny Macy i Molly Brown pieśń uzdrowicielki z ludu Papago:

Jak mam rozpocząć moją pieśń

w błękitnej nocy, która się osadza?

W wielkiej nocy moje serce wyruszy,

ku mnie nadchodzi ciemność, grzechocząc.

W wielkiej nocy moje serce wyruszy.