zasady

Zasady jakie zwykle proponuję na początku warsztatów / kręgu, mogą być prezentowane w różnej formie, zaczerpnięte zostały z różnych tradycji i kręgów. Na spotkaniu jest też przestrzeń na uzupełnienie tej listy o potrzeby osób uczestniczących.

DOBROWOLNOŚĆ

Mogę, ale nie muszę mówić i brać udział w zaproponowanych aktywnościach. Możliwość bycia wysłuchaną/wysłuchanym z uważnością jest w dzisiejszym świecie dużą wartością. Uważne słuchanie ma zatem także duże znaczenie.

MÓWIENIE O SOBIE I ZA SIEBIE

Mówię o sobie, o swoich emocjach, o swoim doświadczeniu. Nie rozciągam swojego doświadczenia na innych, nie generalizuję "ludzie mają tak...". Dobrze się sprawdza tzw."komunikat ja": Ja myślę.... Ja czuję...

PRZESTRZEŃ DLA INNYCH I MÓWIENIE "Z SERCA"

Gdy na co dzień mam więcej przestrzeni na wypowiedź, dziś dam jej więcej osobom, które zwykle nie mają. Pamiętam, że w kręgu są też inne osoby, które chcą się wypowiedzieć. Mówię, kiedy czuję się poruszon_ do mówienia a nie, jak tylko nadarzy się okazja (patrz "dobrowolność"). 

PRZESTRZEŃ WOLNA OD PRZEMOCY I HEJTU I OCEN

Jestem w przestrzeni w której każda osoba, bez względu na płeć, tożsamość, orientację, pochodzenie, doświadczenie powinna móc czuć się bezpiecznie. Nie wiem, jakie tożsamości mają osoby będące na spotkaniu, więc wypowiadam się ze świadomością, że moje słowa mogą - nawet nieintencjonalnie - kogoś wykluczać lub zranić. Unikam zatem ocen i generalizacji np. "kobiety tak mają, że..." (patrz "mówienie o sobie i za siebie").

HAMULEC BEZPIECZEŃSTWA

Jeśli coś narusza moje granice mogę powiedzieć STOP. STOP oznacza skupienie się grupy na możliwości zaistnienia krzywdy i sprawdzenia możliwości jej naprawienia. Najpierw bierzemy wspólny oddech. Sprawdzamy, co się stało, wysłuchujemy się wzajemnie i sprawdzamy, czy możemy iść dalej.

TOWARZYSZENIE W TRUDZIE

Jestem w przestrzeni, w której jest miejsce na wyrażanie wszystkich emocji, dopóki ich intencją nie jest atak lub zranienie kogoś. Stan świata woła o rozpacz, złość, gniew. Towarzyszę emocjom z uważnością. Nie muszę pocieszać. Nie daję rad, jeśli ktoś o nie wyraźnie nie poprosi. Czasem powiedzenie "słyszę Cię / widzę Cię", jest najlepszym wsparciem.

POUFNOSC

Nie opowiadam o tym, co na spotkaniu mówiły inne osoby. Mogę się dzielić tym, co ja przeżyłem, ale zawsze dbając o anonimowość innych osób.

TELEFON

Sprawiam, aby telefon lub inne technologie nie przeszkadzały mi ani innym, korzystam dyskretnie, aby nie rozpraszać innych i nie wzbudzać potrzeby sprawdzenia wiadomości na swoich urządzeniach.

WSPÓŁODPOWIEDZIALNOŚĆ 

Te wskazówki będą działać, gdy ja także wezmę odpowiedzialność za ich przestrzeganie. Gdy ktoś je naruszy a osoba prowadząca tego nie zauważy, z łagodnością mogę wnieść potrzebę ich przestrzegania.