W cieniu wszechkryzysu: praktyki radykalnej wdzięczności | soboty 14 listopada, 12 grudnia, 23 stycznia | online
Jak cieszyć się hojnością życia, gdy codziennie żegna ono kolejne gatunki, także te, których nigdy nie poznamy? Jak celebrować życie w świecie, który wciąż nas utrzymuje, w tym samym czasie, gdy tworzone przez nas systemy się załamują, niszcząc na naszych oczach to, co siły przyrody tworzyły przez tysiące i miliony lat?
Joanna Macy uczyła nas, że kryzys nie umniejsza cudu obecnej chwili.
14 listopada · 12 grudnia · 23 stycznia, soboty, 17.00-20.00 (z przerwą) · Zoom · zgłoszenia przez formularz.
Być może tak jak ja przeżywasz rozpadanie się świata, jaki znamy. Rozplątywanie się sieci życia, która nas podtrzymuje. Wszechkryzys, metakryzys, predykament (sytuacja, której nie da się po prostu rozwiązać, trzeba nauczyć się w niej żyć)... Nie mamy nawet dobrych słów.
To doświadczenie nie jest do niesienia w pojedynkę. Szczególnie jeśli swoją uwagę lub pracę oddajesz temu, co na naszych oczach jest niszczone, zabijane, kończy się, rozpada, załamuje, często bezgłośnie wołając o nasze jeszcze większe zaangażowanie. Dla wielu z nas to, co wiemy o stanie świata, zestawione z tym, co widzimy dookoła, jest bardzo samotne i trudne do uniesienia.
Z tej potrzeby bycia w tym wspólnie otwieram nowy cykl: miejsce, w którym można szukać wsparcia i nie przestawać aktywnie uczestniczyć w uzdrawianiu naszych relacji z pulsującą wciąż siecią życia.
Pójdziemy po spirali, którą zostawiła nam Joanna Macy. Jest w niej miejsce i na rozpacz, i na zachwyt, na zwątpienie i na wzmocnienie. Zaczynamy od wdzięczności. Nie tej, która ma poprawić nastrój, wznosić nas na wyższy poziom wibracji czy zaprzeczać innym emocjom, ale radykalnej, sięgającej korzeni naszego współbycia ze światem, pozwalającej stanąć twarzą w twarz z wielkimi wyzwaniami, które stoją i jeszcze staną przed nami.
Będzie nam towarzyszyć pytanie: Jak praktykować wdzięczność w cieniu wszechkryzysu?
Dlaczego wdzięczność i dlaczego teraz?
W wielu tradycjach każde spotkanie zaczyna się od podziękowania temu, co daje życie. W czasach wstrząsu wdzięczność uziemia nas i przywraca obecność, a pełna obecność bywa najlepszym, co możemy światu ofiarować. A wobec kultury wiecznego niedosytu i kultu konsumpcji wdzięczność staje się gestem rewolucyjnym. Wydaje się, że czasu pozostaje nam coraz mniej, a zadań do wykonania jest wiele. Joanna Macy mówiła, że możemy podejmować się ich z miejsca gniewnej rozpaczy, ale wdzięczność „pozwala nam spocząć w naszych głębszych siłach”. Mówiła też, że mamy szczególny przywilej być tu i teraz, by świadomie świadkować temu, co się dzieje, i uczestniczyć w Wielkim Zwrocie: budzeniu się kolejnych osób do innej opowieści o roli, jaką jako ludzie mamy do odegrania.
Nie musisz jednak czuć wdzięczności ani zachwytu. Jeśli odczuwasz dystans, zmęczenie, wątpliwość albo zobojętnienie wobec strasznych informacji płynących ze świata, też masz tu miejsce.
Czego możesz się spodziewać
Spotykamy się w kameralnej grupie, około 10 osób, w prostej, bezpiecznej formie kręgu online. Będą w niej obecne:
- praktyki uważności,
- krótkie medytacje,
- fragmenty tekstów,
- przestrzeń na bycie w kręgu, w którym można zostać wysłuchaną/wysłuchanym, ale nie trzeba też mówić.
Nie potrzebujesz doświadczenia w praktykach ani przygotowania.
Udział w cyklu
Zapraszam i zachęcam do udziału w całym cyklu trzech spotkań: 14 listopada, 12 grudnia i 23 stycznia. Jeśli jednak nie możesz być na którymś z nich, zaznacz to w zgłoszeniu.
Wymiana finansowa
Zależy mi na tym, by te spotkania były dostępne dla wszystkich niezależnie od sytuacji materialnej, szczególnie dla osób, które wkładają swoją (także bezpłatną) pracę na rzecz Ziemi i innych istot. Więcej informacji o wymianie finansowej znajdziesz w formularzu zgłoszeniowym.
Jeśli czujesz, że to dla Ciebie, zgłoś się przez formularz zgłoszeniowy.
Jeśli masz pytania lub wątpliwości, napisz: kontakt@aktywnanadzieja.org
Kolejnym etapem spirali, do którego zaproszę w lutym 2027 roku w kolejnym cyklu, będą praktyki żałoby i żalu w cieniu wszechkryzysu. Dobrze w niego wejść, doświadczywszy wcześniej w grupie radykalnej wdzięczności. A jeśli świat nam pozwoli, w kwietniu zawołam na trzeci cykl, z praktykami współbycia.